Бұл мақалдың мағынасы – егер сөз айтылған адамның немесе тыңдаушының өзінде ой-сезім, түсінік, меңгеру қабілеті жоқ болса, онда сол айтылған сөздің ешқандай құны болмайды, яғни ол адам айтылғанды түсінбейді және оны естіп қана қояды, бірақ қабылдамайды.

Бұл мақал көбінесе білімсіздік немесе төмен интеллект туралы айтылады. Яғни, білімсіз адамға немесе ой-санасы жеткіліксіз адамға айтылған ақыл-кеңес немесе білімнің, тәжірибенің маңызы жоқ. Сөз сол адамның санасынан өтіп, ешқандай әсер етпестен, желге ұшып кететіндей болады.

Сонымен, мақал адамды білім алу, өзін-өзі дамытуға ынталандыру мүмкіндігін береді.