Бұл мақалдың мағынасы жаман адамға немесе нашар қасиеттері бар адамға бір нәрсе (пайда, олжа) түссе, ол оны көпшілікпен бөлісе алмайды, яғни selfish болады, тек өзінің мүддесін ғана ойлайды. Мұнда жаман адамның жомарттық, адамгершілік, немесе жақсылық жасау қабілетінің жоқтығы айтылады. Жалпы, мақала адамгершілік пен ізгілік туралы ой салады, жамандықтың ұзақ мерзімді пайда әкелмейтінін көрсетеді.