Бұл мақалда "тұңғыш" сөзі арқылы бірінші бала немесе бірінші әрекет түсіндіріледі. Мақалдың мағынасы, егер бірінші баланы немесе алғашқы адамды дұрыс тәрбиелеп, үйретсе, қалғандары (яғни, туыстары не кейінгі балалар) сол үлгіге қарап, өздері де үйреніп, тәрбие алады дегенді білдіреді.

Мұнда тәрбиенің, үлгі-өнегенің маңыздылығы атап көрсетіледі. Алғашқы адамның жақсы тәрбиеленуі және дұрыс бағытқа түсуі басқа адамдарға да әсер етеді. Яғни, білім мен тәрбие беру процесі біріншіден басталады, және одан кейінгілер осы үлгі арқылы дамиды.