Мақалдың мағынасы — адамдардың өмірде бір-бірімен дұрыс қарым-қатынаста болулары, сыйласып, түсінісіп жүрулері қажеттігін білдіреді. Егер тірі кезінде адамдар бір-біріне құрмет көрсетпесе, сыйласпаса, олардың өмірден өткен соң ешкім жылап, назар аудара алмайды. Бұл мақал өмірде сыйластық пен адамгершіліктің маңыздылығын, сондай-ақ адамдардың тірідей бір-бірімен жақсы қарым-қатынас жасауы керектігін көрсетеді. Адамдардың бір-біріне жасаған жақсылығы мен сыйластығы естен кетпейтін, ал өкініш пен өкпе тірі кезінде шешілмесе, өлгеннен кейінгі мұң мен қайғының пайда болатынын аңғартады.