Мақалдың мағынасы - адамдардың әртүрлі мүмкіндіктері мен қабылдау қабілеттерінің айырмашылықтарын көрсету. "Соқыр - сезгіш" деген тіркесте, соқыр адамның көру қабілеті жоқ болғанымен, сезімдері (тиісу, иіс, дәм) жақсы дамығанын білдіреді. Ал "саңырау - көргіш" дегенінде, саңырау адамның есту қабілеті болмаса да, ол айналасындағы нәрселерді көру арқылы қабылдай алатынын меңзейді.

Яғни, бұл мақалда айтылғандай, адамдардың кемшіліктері болуы мүмкін, бірақ олар өзге сезімдерінің арқасында толыққанды өмір сүріп, қоршаған ортаны түсіне алады. Бұл, сонымен қатар, әр адамның өзіндік ерекшеліктері мен күшті жақтарын дәріптейді.