Бұл мақал адамның өз баласының, тіпті ауыр жағдайға тап болса да, әрқашан өзіне тән, туған сүйіспеншілігін, байланысын білдіреді. Яғни, ата-ана өз баласын қаншалықты жазаласа да, онымен арадағы байланыс үзіле алмайды, олар бір-бірімен байланысты. Ал кісі баласы – яғни, бөтен адамның баласы – қандай жағдайларда да шектеулі, өйткені бөтен адаммен байланыс, тіпті сенімсіз болса, ол неғұрлым қиын, неғұрлым сәтсіз жағдайда өзін ұстай алады.

Сонымен, бұл мақал қоғамдағы қатынастардың, әкелік мейірімділіктің, жақындықтың және әлеуметтік байланыстың негізгі принциптерін көрсетеді. Өз балаң - туыстық қатынастың маңызы мен басымдылығын, ал кісі баласы - бөтен адамдармен байланыс немесе қатынас қиындықтарын көрсетеді.