Бұл мақалдың мағынасы адамның нәпсісін (яғни, ішкі қалауларын, тілек-талабын) тыншытқан кезде, оның ойы кеңейіп, жүрегі таза болады дегенді білдіреді. Нәпсімен күресіп, ішкі тіршілігіңді реттеу арқылы адам рухани тыныштыққа және ізгілікке қол жеткізе алады. Яғни, нәпсіні тыншытқан сайын, пейіл мен ниет кеңейіп, жинақы әрі мейірімді болуға мүмкіндік туындайды. Бұл мақал адамгершілік, тәрбие, өзін-өзі басқару және рухани даму тақырыптарына қатысы бар.