Құданың белгісі - сыйыс,
Қоныс белгісі - бейіт.
Мақалдың мағынасы мен түсіндірмесі
Негізгі мағынасы
Бұл мақал екі түрлі ойды қатар жеткізеді. Біріншісі — құда-жекжаттың белгісі сыйластық пен сыйысуда, яғни құдалықтың қадірі бір-біріне тіл табысып, өкпе-ренішсіз араласуда. Екіншісі — қоныстың, елді мекеннің белгісі бейітте, өйткені адам тұрған жерінде ата-бабасының ізі, өткен ұрпақтың мекені мен тарихы сақталады. Астарлы мағынасы: адам өз ортасында татулық сақтаса, құдандалық та берік болады; ал жердің қадірі оның көне ізі мен рухани жалғастығында.
Образдар мен теңеулер
Мұндағы «сыйыс» сөзі тек бірге тұру емес, жарасу, түсінісу, кең пейілді болу дегенді білдіреді. Ал «бейіт» — жай ғана қабір емес, қоныстың белгісі, елдің өткенін танытатын нышан. Халық бейіт арқылы сол жердің ежелден мекен болғанын, ұрпақ сабақтастығы үзілмегенін аңғартады. Осы екі образ қазақтың туыстықты да, жерді де құрмет тұтқанын көрсетеді.
Қазіргі өмірде
Қазір бұл мақал туыстар мен құдалардың арасы жылы, татулығы берік болуын еске салады. Мысалы, екі отбасы құдаласқанда, «көп сөзге келмей, бір-бірін түсініп, сыйласып жүрсе, құдалықтың сәні сол» деп осы мақал айтылуы мүмкін. Сондай-ақ туған жердің тарихын, ескі қорым-бейіттерін сақтау да елдің тамыры терең екенін білдіреді.
Qonys belgisi - beıit.