Бұл мақалдың мағынасы — қиындық, ауыртпалық немесе қайғы-мұң тартқан адам оңай нәрсеге, яғни оны қуантатын немесе бақытты ететін дүниелерге көңіл бөлмейтінін білдіреді. Мысалы, көзі ауырған адам жарықты көрсемін деп алға қарай ұмтылмайды, керісінше, ол көзінің ауруына шоқ болады. Яғни, адамның өзінің проблемалары мен ауыртпалықтары көңіл-күйіне әсер етеді. Мақалдың түйіндеген ойы: адам өз проблемаларына алданып, өмірдің жағымды жақтарын көрмеуі мүмкін.