Бұл мақал «Киген тоның ескірер, кидіргенің ескірмес» дегенді білдіреді. Яғни, адамның киімі, яғни сыртқы көрінісі уақыт өте келе ескіріп, ескіреді. Ал адамның ішкі қасиеттері, білімдері, тәрбие, өнегесі – олар ешқашан ескірмейді, уақытқа бағынбайды.

Бұл жерде «тоның» адамның сыртқы келбетін, ал «кидіргенің» оның рухани әлемін, жан-дүниесін, қабілеттері мен білімдерін білдіреді. Мақал адамды сыртқы көрінісіне қарап бағаламау, сондай-ақ, басты нәрсе адамның ішкі жан-дүниесі, білім мен жұмысы екенін түсіндіреді.

Сондықтан, адамдарды олардың ішкі сапаларына, қасиеттеріне негізделіп бағалау маңызды екенін білдіреді.