Бұл мақалда "бақытты" және "бақытсыз" адамдардың өмірдегі байланыстары мен жағдайлары салыстырылған.

Мақалдың бірінші бөлігінде "бақыттының қасы өледі" деп айту арқылы, бақытты адамның өз жақындары мен достарының онымен бірге бақытты, қуанышты сәттерді бөлісіп, тіпті бірге өтетін ауыртпалықтар мен қиындықтарды да жеңуге дайын екені меңзеледі. Бақытты адам өз ортасында позитивті энергия мен бақыт атмосферасын қалыптастыра алады.

Ал екінші бөлігінде "бақытсыздың досы өледі" дегенде, бақытсыз адамның айналасындағылармен қарым-қатынасы нашарлап, олардан алыстайтыны айтылады. Яғни, бақытсыз адам өзінің күйзеліске, қиындықтарға толы өмірімен таныс емес адамдардың қолдауын жоғалтуы мүмкін.

Осылайша, мақалда бақыттың адам өміріндегі маңызы, әлеуметтік байланыстардың өзара әсері, сондай-ақ, адамның психологиялық күйі мен оның айналасындағы адамдарға ықпалы туралы ойлар қозғалуда. بақытты адам көпшіліктің жақын досы болып, оңайырақ қарым-қатынаста болады.