Бұл мақалда "аталы бала" мен "жетім бала" контрастын көрсетеді. "Аталы бала" дегеніміз – ата-анасының қамқорлығында, жеткілікті қорек, тәрбие алатын бала. Ол тойып, өмірдің барлық игіліктерін көреді. Ал "жетім бала" – ата-анасынан айырылған, қамқорлықсыз, қиыншылықтарды бастан өткеретін бала. Оның көзі тойғанымен, яғни, асырап алушы немесе көмек көрсетуші адамдар арқылы тамақ тауып, тойғанымен, жүрегінде ата-ана махаббаты мен қамқорлығын сезінбейді.

Мақалдың негізгі мағынасы, әлеуметтік жағдайы әр түрлі адамдардың өмірін салыстыру. Ондағы идея – адамның материалдық жағдайы мен эмоционалдық байлығының айырмашылығын көрсету. Яғни, сыртқы жағдайлар жақсы болғанымен, ішкі дүниеде бақытсыздық пен жетіспеушіліктер болуы мүмкін. Сонымен қатар, ата-ана мейірімі мен қамқорлығының, тәрбиесінің өмірдегі маңыздылығын аңғартады.