"Жеті атасын білмеген - жетесіз" деген мақал қазақ халқында терең мағынаға ие. Бұл мақалды түсіндірер болсақ, ол адамның өз шыққан тегін, руын, ата-баба тарихын білмеуі адамның мәдениеті мен тәрбиесінің, жеке тұлғалық дамуының кемшін екенін аңғартады.

Жеті ата: Ата, Әке, Бала, Неберелі, Шөпшек, Туажат, Жиен – бұл жүйе қазақ халқының генеалогиялық құрылымында маңызды рөл атқарады. Жеті атаны білу, өз тарихыңды, қазақтың дәстүрлері мен мұраларын білу арқылы адам болашағына, өзінің әлеуметтік және рухани өміріне жауапкершілікпен қарайтыны symbolically білдіреді.

Осылайша, мақал адамға өзінің түп тамырын ұмытпай, ата-бабаларының өнегелерінен сабақ алып, ұлттық құндылықтарды құрметтеу керектігін ескертеді. Жеті атасын білмеу - өзінің тегіне, мәдениетіне және ұлттық болмысына құрметсіздік білдіру деп те түсінуге болады.