Мақалдың мағынасы – адамның тегін, ата-бабасын құрметтеу, сонымен қатар, жеті атасын, яғни өзінің шығу тегі мен тарихын білудің маңыздылығын айтады. "Жетесі асыл арланбас" деген бөлігі адамның жеті ата құрметіне зәру екенін, ал "Жеті атасына дарымай" дегені – бұл тектің, ата тегінің адам өмірінде маңызды орын алатынын, оның мәртебесі мен қадір-қасиетін көрсетеді. Яғни, адам өзінің ата-бабасын, тегі мен тарихын ұмытпауы керек, олардан алған тәрбиесі мен үрдісін бағалауы тиіс. Мақалдың идеясын қорытындылайтын болсақ, ол – тектілік, ата-баба дәстүрлерін сақтаудың және құрметтеудің маңызы.