Мақалда айтылатын ой, "Жарлыға берген садақа Құдайға қарыз бергенмен бірдей." — бұл сөздер мұқтаж адамдарға, яғни жарлы-жақыбайларға көмек берудің, садақа берудің маңыздылығын көрсетеді. Мақалдың мәні, садақа бергенде, оны ешқашан жеңіл-желпі, немесе тек формальды түрде емес, жүрекпен, ықыласпен жасау керек дегенді білдіреді.

Садақа берген адамның өзі жарлы болса да, оның ниеті мен көмегі құнды. Яғни, кедей адам басқа кедейлерге немесе мұқтаждарға көмек көрсету арқылы, оларды Алла алдында ақталуға, жақсы deeds жасауға, яғни өсіп-өркендеуге теңеп отыр. Сондықтан, егер адам өз жағдайынан қарамастан өзгелерге көмек көрсетсе, бұл — үлкен ізгілік, әрі ондай адам өзіне бақыт пен береке алып келеді.

Түптеп келгенде, мақал адамның ішкі жан-дүниесін, және ең үлкен байлық — адамгершілік, мәрттік екенін көрсетеді.