Мақал "Тіріде жылы қарамас, Өлгенде жоқтап жыламас" дегенді білдіреді, яғни адамның тірі кезінде оған жеткілікті көңіл бөлмей, шын мәнінде бағаламау, ал қайтыс болғаннан кейін ғана оны жоғалтудың ауыртпалығын сезіну.

Бұл мақалдың негізгі мазмұны - адамдардың көбінесе бір-бірінің қадірін білмей, тірі кезінде қолдаудан, қошемет көрсетуден гөрі, қайтыс болғанда ғана еске алатынын және өкініш білдіріп, жылап, жоқтайтынын айтады. Адамдар тірі кезде қарым-қатынастың, мейірімділіктің маңыздылығын түсінуі керек, өйткені өлім - бұл оралмас нәрсе, ал адамдардың тірі кезінде бір-біріне көмек көрсетуі көп нәрсені өзгерте алады.