Бұл мақалдың мағынасы — шындықтың нақты өмірде басым болатынын және өтірік, жалған дүниенің уақыт өте келе ашылып, өзінің шын мәнінде болмайтынын білдіреді.

Бірінші жолда "Таң атпайын десе, Күн қоймайды" дегенде, таңның атуы — табиғаттың, шындықтың заңдылығы, яғни оны тежеп, жабу мүмкін емес. Екінші жолда "Өтірікті қуалап, шын қоймайды" — өтірікпен ұзақ өмір сүру мүмкін еместігін, шындықтың ақырында өз орнын алатынын білдіреді.

Осылайша, мақал шындықтың тәсілі мен уақытылы жеңетінін, өтіріктің тек бір сәттік жеңіліс болуы мүмкін екенін меңзейді. Адамдар шындықтан বিরіккенімен, ақырында оның алдында тұрып, өтіріктің жеңілетіндігін түсінеді деген мағынаны аңғартады.