Мақал "Сырты қара болғанмен, іші сара" дегенде, адамның сыртқы бейнесінің, яғни көрінісінің, ішкі жан-дүйесіне немесе мінез-құлқына сай болмауы туралы айтылуда. Яғни, сыртқы түрі қарапайым не тым жаман болса да, адамның ішкі әлемі, ойы, кеудесіндегі сезімдері, алтындай бағалы, әдемі, бай болуы мүмкін.

Бұл мақалды көбінесе адамның сыртқы келбетіне емес, оның ішкі қасиеттеріне мән беру қажеттілігін білдіру үшін қолданады. Сыртқы көрініс адамды толық сипаттамайды, маңыздысы – адамның білімділігі, тәрбиесі, адамгершілігі және өзге де ішкі қасиеттері.