Бұл мақалдың мағынасы - судың қайнар көзі, яғни бұлақ, су көзінің анасы болып табылады; ал сөздің, яғни ақпараттың, идеяның анасы - оны тыңдайтын және қабылдайтын құлақ. Яғни, бұлақсыз су болмайтыны сияқты, тыңдаушысыз сөз де болмайды.

Мақалдың терең мағынасы - тыңдау, түсіну, және сөзді бағалау қажеттілігін білдіреді. Тек тыңдаушы болса, сөздің мән-мағынасы, ақпараттың құндылығы да анықталады. Осының негізінде, сұхбат немесе коммуникацияда екі тараптың да рөлі, яғни айтушы мен тыңдаушының маңызы ерекше.