Бұл мақалда "сөз қуған" және "шарауа қуған" деген екі түрлі әрекет салыстырылады. "Сөз қуған" дегеніміз, ынта-ықыласпен сөздер мен әңгімелерге, бос сөйлесуге, мән-мағынасыз сөздерге көңіл бөлетін адамдарды білдіреді. Мұндай адамдар жиі қиындықтарға немесе пәлелерге тап болуы мүмкін, яғни сөздері мен әрекеттері нәтижесінде мәселелер туындауы ықтимал.

Екінші жағында "шарауа қуған" дегеніміз – еңбек етуді, нақты істер мен әрекеттерді бастауды білдіреді. Мұндай адамдар өз еңбегі мен қажыр-қайраты арқылы дәулетке, байлыққа ие болады.

Осылайша, мақалдың негізгі мағынасы – бос сөздермен айналысудың пайдасынан гөрі, нақты іс-қимыл мен еңбек ету маңыздырақ екенін білдіреді. Яғни, адамды сөздер емес, іс-әрекеттері мен еңбегі табысқа жеткізеді.