Мақал "Саптыаяқтан ас ішіп, сабынан қарауыл қарайды" дегенде, негізінен, өзінің жағдайын сезінбей, болашағына алаңдаусыз қарауды білдіреді. Саптыаяқ – тамақ ішетін ыдыс, ал сабы – оның ұстайтын жері. Мақалдағы образдар арқылы адам өз тамағын ішіп отырғанда, өз өмірін не болашағын ойламай, сол сәттегі рақатқа ғана үңілуді меңзейді.

Бұл мақалды қолдана отырып, адам өмірінің өткінші екендігін, ал болашаққа жауапкершілікпен қарау қажеттігін ескертеді. Саптыаяқтан ас ішіп отырған адамдар, кейде тек сол сәттің ләззатын көрумен шектеліп, маңызды мәселелерді ұмытып кетуі мүмкін. Осылайша, мақал болашаққа деген қамқорлықтың маңыздылығын көрсетеді.