Бұл мақалдың мағынасы мен моральдық мәні тереңде жатыр. Онда екі түрлі қоғамның жағдайы суреттеледі: біріншісі – патшасы ақынын іздеген, екіншісі – ақыны патшасын іздеген қоғам.

1. **Патшасы ақынын іздеген ел бақытты**: Мұнда елдің патшасы өз халқына, мәдениетіне, өнері мен әдебиетіне мән беріп, ақындары мен шығармашылық адамдарына қолдау көрсетіп, олардың тәрбиелі, білімді болуы үшін жағдай жасап жатыр. Бұл қоғамда адамдардың шығармашылығы қолдау тауып, ұлттық рух пен мәдениет дамиды. Нәтижесінде, халық бақытты болады.

2. **Ақыны патшасын іздеген ел бақытсыз**: Бұл жерде қоғамда ақындар, яғни шығармашылық тұлғалар, патшаның немесе билік өкілдерінің назарын, қолдауын күтеді. Яғни, халықтың мәдениеті мен шығармашылығы мемлекеттік деңгейде бағаланбай, еленбей қалып отыр. Мұндай жағдайда, адамдар арасындағы рухани және мәдени байланыстар нашарлайды, халықтың көңіл күйі, рухы төмендейді, сондықтан олар бақытсыз болады.

Мақалдың жалпы мағынасы — шығармашылық пен мәдениетті дамыту үшін билік, яғни патша, өнер иелеріне, қоғамның рухани дамуына қолдау көрсету маңызды. Адамдардың әл-ауқаты мен бақытты болуы мәдениеттің қаншалықты маңызды екенін көрсетеді.