Бұл мақалда адамның жас пен ас туралы көзқарасын білдіреді. "Орынсыз жылаған жас - шығын" деген тіркес, жылаудың орнына мәнді істермен айналысудың маңызды екенін көрсетеді. Орынсыз жылау адамды дәрменсіз етеді және оның күш-қуатын, уақытын зая кетіріп, ешқандай пайда әкелмейді.

"Арамға берген ас - шығын" бөлімі, іс-әрекеттің және ресурстардың (мысалы, ас-тамақтың) жұрттың игілігіне емес, бірақ жаман ниетке, арамдардың пайдалануына жұмсалуының қаншалықты тіршілік үшін зиян екенін көрсетеді. Яғни, адал еңбекпен табылған нәрсені адал адамның игілігіне емес, жаман ниетке жұмсау - уақыт пен ресурсты босқа жіберу болып саналады.

Жалпы, бұл мақал адамды ойлануға, әрбір іс-әрекетінің, сөзінің және ресурстарының құнын түсінуге шақырады.