Бұл мақал адамның жасаған қателіктерін, күнәларын мойындап, оларды түзетуге тырысудың маңыздылығын білдіреді. Яғни, күнә жасап, оның салдарымен бетпе-бет келгенде, адам өз қателігін түсінуі керек. Егер адам қайғырып, кешірім сұраса немесе өз әрекеттерінің дұрыстығын қайта қараса, онда бұл оның рухани дамуына әкеледі.

Осы мақал арқылы адамның өз іс-әрекеттерін бағалауы, өз кемшіліктерін мойындауы және оларды түзетуге дайын болуы керектігі насихатталады. Сондай-ақ, бұл - Құдайдың кешірімділігі мен мейірімділігін, егер адам шын жүректен өкініш білдірсе, онда кешірімге ие болатынын көрсетеді.