Мақал "Құдайдың өзіне дұға үйреткендей" дегенді білдіреді. Бұл жерде адамның өз бетінше, яғни тәуелсіздікпен әрекет етуі немесе белгілі бір нәрсені жоғары деңгейде меңгеруі туралы айтылады. Мақал, жалпы алғанда, жай ғана формальды әрекеттермен немесе үлгі ретінде қабылданған нәрселермен шектелудің мағынасыздығын білдіреді.

Яғни, егер адам Құдайға дұға ету тәсілін үйретуді талап етсе, бұл – абсурд. Сол себепті, ол адамның білім деңгейі мен тәжірибесінің жеткілікті болмайтынын көрсетеді. Мұнда "дұға" – осы процесстің символы, ал "үйрету" – адамның шынайы білімі мен түсінігінің болмауы туралы жайт.

Қорыта айтқанда, бұл мақалда «бәрін жақсы білемін» деп сену мен реалистік білімнің (немесе тәжірибенің) жоқтығы тақырыпталады.