Бұл мақалдың мағынасы — ашкөз, тойымсыз адамдардың өз greedтері үшін көп күш жұмсағанымен, соңында мардымсыз сыйлық немесе нәтижеге қол жеткізетіндігін білдіреді. Яғни, қомағай адамдар, яғни кімнің де болса, шексіз тойымсыздыққа ұмтылуынан нәтижесінде тек бір шөкім, яғни аз ғана пайда алатындығы ескертіледі. Мақал бізге тойымсыздықтың, ашкөздіктің адамды бақытсыздықа апаратынын, нәтижесінде үлкен үмітпен кіріскен істердің күтпеген жағдайға соқтыратынын көрсетеді.