Бұл мақал қарыз алудың және қарызға батқан адамның көңіл-күйінің өзгеруін білдіреді. Яғни, қарыз алған кезде адамда қуаныш, үміт, әлде қандай да бір жоспарлармен көздеген мақсатына жету мүмкіндігі болады. Алайда, уақыт өте келе, қарыздың ауыртпалығы, оны қайтару міндеті, тіпті қаржылық қиыншылықтар туындауы мүмкін. Соның нәтижесінде, қарыз алушы жылап шығып, өкініш пен уайымға батады.

Мақал адамның қарыз алу процесі мен оның салдары туралы ескерту жасауды мақсат тұтады. Бастапқыда оң әсер мен үміт болса да, соңында ауыртпалық, уайым мен өкінішке әкеп соғатынын көрсетеді.