Бұл мақалда адамның тілі мен оның сөздерінің мағынасы, әсері туралы айтылған. "Ең тәтті де - тіл" деген бөлігінде, тілдің, яғни сөздердің, адамдарды қуантатын, көңілдерін көтеретін, жақсы сезімдер сыйлайтын қасиеті туралы айтылады. Ал "Ең ащы да - тіл" деген бөлігінде, сөздердің жанына да, сезімдеріне де зиян келтіруі, адамдарды ренжітуі немесе олардың жүрегін ауыртуы мүмкін екенін көрсетеді.

Мақалдың жалпы мағынасы - тілдің қуаныш та, қайғы да сыйлай алатын қуатты құрал екенін білдіреді. Тілдің иесінің сөздеріне абай болу керек, өйткені олар айналасындағыларға үлкен ықпал ете алады.