Бұл мақалдың мағынасы – бала тәжірибесіз және әлі толық қалыптаспаған, сондықтан оның жасаған іс-әрекеттері мен жетістіктері көбіне толыққанды болмайды. Яғни, балалардың ісі мен әрекеттері көбінесе жетілмеген, уақыт өте келе олар тәрбие мен тәжірибе арқылы дамиды. Мақал, сонымен қатар, балалардың бойындағы кемшіліктерді түсінуге, төзімділікпен қарауға шақырады, себебі олар тек өсіп, дамып келе жатқан кезеңде. Сонымен қатар, бұл мақал жастардың өз іс-әрекеттеріндегі жетіспеушіліктерін қабылдап, олардың бойында даму потенциалы бар екендігін де меңзейді.