Бұл мақалда екі түрлі субъектінің, яғни ат пен адамның өмірі және олардың өмірде қалатын ізі туралы айтылған. "Ат өледі - ер қалады" деген сөйлемде аттың өліміне қарамастан, оның иесі немесе ердің (адамның) ерлігі, даңқы, іс-әрекеті мәңгі есімізде қалады. Яғни, ат – бұл физикалық күштің, еңбек пен қызметтің символы. Егер ат өлсе де, оның иесінің аты өшпейді, ол қоғамда, халықтың жадында қалуы мүмкін.

"Адам өледі - жер қалады" дегенінде болса, адамның өмірі аяқталған кезде, оның өмір сүрген жері, яғни туған жері, мәдениеті мен дәстүрлері сақталып қалады. Адам өмірден кеткенімен, оның ізі, қызметі, жасаған игі істері мен мәдени мұрасы уақыт өте келе мәңгі сақталады.

Осылайша, мақалада өмірдің өткіншілігі мен мұра қалдыру, яғни адам әрекетінің маңыздылығы туралы терең ой айтылады. Адамның іс-әрекетінің, еңбегінің, дәстүрі мен мәдениетінің сақталуы – оның өлімімен аяқталмайды, керісінше, келешек ұрпақтарға мұра ретінде беріледі.