Мақалдың мағынасы: "Ашу - пышақ, ақыл - таяқ, жона берсең, таусылар" деп, адам баласының ашу-ызасы мен ақыл-ойы арасында теңгерім болуы керектігін білдіреді.

Ашу - пышақ секілді, яғни адам ашуланған кезде ол өзіне және өзгелерге зиян тигізуі мүмкін. Ал ақыл - таяқ, ол адамның дұрыс шешім қабылдауына, дұрыс әрекет етуіне көмектеседі. "Жона берсең, таусылар" деген тіркес арқылы, егер ашуды қайта-қайта тудырып, ақылды елемей жүрсе, ақылдың да таусылып, адамның ашуы да көбейе беретіні туралы ескерту жасалады.

Сөздің жалпы мәні: адам ашуын бақылап, ақылмен әрекет етуі керектігін оятады. Яғни, ақылды пайдалану арқылы ашуды жеңіп, жақсы шешімдер қабылдау маңызды.