Бұл мақал адамның ашуы мен ақылының байланысы туралы. Оның мағынасы:

"Ашу келсе, ақыл кетер" деген сөздер ашуланған кезде адам өзінің ақыл-ойын толыққанды пайдалана алмайтынын білдіреді. Ашу эмоциясы адамның сана-сезімін бұлыңғырлап, дұрыс шешім қабылдауға кедергі келтіреді.

"Ошудан ақыл көп болса, ашу не етер?!" деген бөлігінен ашуланудың өзі ақылды адамдар үшін мағынасыз нәрсе екенін түсінуге болады. Яғни, егер адам ақылды болса, ашуланудың ешқандай пайдасы жоқ.

Жалпы, мақал адамның эмоцияларына ие болудың, сабыр сақтаудың және ақылмен әрекет жасаудың маңыздылығын насихаттайды. Ашудың орнына сабырлылық пен ой-сананы сақтау қажеттігі туралы ойды ұсынады.