Мақалдың мағынасы – аңқау, яғни аңғал, ақымақ бөрі (қасқыр) қойларды үркітіп, қорқытып, оларды үрейлендіреді. Ал ақылсыз адам болса, өзінің түсінбеушілігі, байқамай немесе тобырлық сезіммен әрекет етуі арқылы елді, халықты үркітеді, яғни оларға қорқыныш, толқу туғызады.

Бұл мақал адамдардың түсініксіз, ақымақ әрекеттерінің қоғамға әсерін, сондай-ақ надандықтың қауіптілігін көрсетеді. Ақылдылық, сабырлылық және саналы шешімдер қабылдаудың маңыздылығын атап өтеді. Егер адам ақылмен әрекет етпесе, оның іс-әрекеті айналасына теріс әсер етіп, оларды алаңдатып, үрейлендіруі мүмкін.