Бұл мақал адамның отбасы мен жақындарына, әсіресе анасына деген құрмет пен рақымды білдіреді. Мақалдың мағынасы: егер сен анаңа, яғни өзіңнің отбасылық, туған-туысқандарыңа, әсіресе күтуші және тәрбиелеуші ретіндегі анаңа рақымшылық, қамқорлық, мейірімділік етпесең, онда сен өз балаңнан да сондай рақым күтпеуің керек.

Осылайша, мақал отбасы құндылықтарын, ананың рөлін маңыздылығын көрсетеді. Анаға көрсетілген мейірімділік, құрмет, әрі қарай балаға да беріледі, яғни отбасындағы жақсылықтар мен жамандықтар бір-бірімен тығыз байланысты. Анаға жасаған жақсылық, жарық, ата-аналық міндеттерді орындау – бұның бәрі болашақта балаға да әсер етеді.