Бұл мақалдың мағынасы – жетім бала, яғни ата-ана қамқорлығынсыз қалған бала, өмірде жеті күлше (тамақ) болса да, толық қанағаттанбайтынын білдіреді. Яғни, жеті күлше – бұл тек қана физикалық қажеттілікті қанағаттандыратын заттар, ал жетім бала үшін ата-ананың мейірімі, қамқорлығы мен жылы сөзі секілді рухани құндылықтар өте маңызды.

Мақал, адамгершілік, мейірімділік, жанашырлықтың маңыздылығын көрсетеді. Ата-ана махаббаты мен қолдауының орнына ешқандай материалдық нәрсе алмастыруы мүмкін емес екенін, рухани байлықтың адам өміріндегі маңыздылығын атап өтеді.