Бұл мақал адамның жаны мен денесі арасындағы қарым-қатынасты білдіреді. "Жан - денеге қонақ" деген тіркесте, адамның жаны денесінде тұрады, бірақ ол жерде тұрақты емес, яғни дене - жанның уақытша мекен-жайы. Ал "Денені демеген - тамақ" дегені, адамның денесінің сау әрі мықты болуы үшін оған қажетті нәрсе - тамақ. Демек, адамдардың дене күтімі мен дұрыс тамақтану қажеттілігін көрсетеді.

Осылайша, мақал адамның денсаулығы мен рухани жағдайының тығыз байланысты екенін, сондай-ақ, денені күтіп, тамақтану арқылы жанның жай-күйін жақсартуға болатынын аңғартады.