Бұл мақалдың мағынасы адамның қадір-қасиеті мен шынайы болмысы сыртқы күштері мен байлығына емес, оның іс-әрекеттері мен қылықтарына байланысты екенін білдіреді. Яғни, адамды оның нақты іс-әрекеттері мен мінез-құлқы арқылы бағалау керек, ал сыртқы көрініс пен мадақтау маңызды емес. Бұл мақал қоғамда жартылай не толық болмаса да, көптеген адамдардың құндылықтарын дұрыс бағалауға, имандылыққа, адалдыққа және шынайылыққа шақырады. Адамның абыройы мен қадір-қасиеті оның жасаған игі істерімен, көмектесқан әрекеттерімен өлшенеді.