Мақалдың мағынасы – уақыттың (заманның) тұрақсыздығы мен өзгермелілігін, сондай-ақ әділетсіздік пен зұлымдықтың соңында міндетті түрде өз жазасын алатынын білдіреді. Яғни, замана өз талаптарын алға тартады, зұлымдық пен әділетсіздік ұзақ уақытқа шыдамайды және ақырында шындық пен әділет жеңеді. Бұл мақалда адамдарға зұлымдықтан аулақ болып, адалдық пен шындыққа бет бұруды насихаттайды. Замана шарттарына бағыну, яғни қоғамның этикалық нормаларын сақтау – маңызды.