Бұл мақалдың мағынасы екі түрлі әрекеттің уақыт тәртібін көрсетеді. Түйе күндіз жайылып, шөп жеп, қоректенсе, түнде күйіс қайыру (яғни, асқазандағы азықты қайта өңдеу) арқылы ас витаю мен денсаулығын сақтау әрекетін жүзеге асырады.

Мақалдың астарында да өмірдің белгілі бір кезеңдерінде, яғни күндіз – іс-әрекет, жұмыс жасау, ал түнде – демалыс, тынығу, ойланып-толғану уақытын өткізу қажеттілігі туралы ой жатыр. Яғни, жұмыс уақытын тиімді пайдалану мен тынығу уақытын да ұмытпау, екеуінің де маңызы бар екенін білдіреді.

Сонымен қатар, даналық, жомарттық, табиғат заңы мен адамның күнделікті өмірін үйлестіру туралы да ой салуы ықтимал. Түйенің күйіс қайыруы, оның денсаулығына, әл-ауқатына оң әсер етеді, ал адамның да өмірінде осындай баланс елестетілетіні айтылған.