Мақалдың мағынасы – адамның кемшіліктерін немесе әлсіздіктерін басқалардан іздеу және кекету, бірақ өзінде де дәл солай кемшіліктердің болуы. Яғни, біреуді сынап, мазақ ету – өзіңнің де сол жағдайдан құтыла алмайтыныңды еске салады. Соның нәтижесінде адамға «өз кемшіліктеріңе назар аудар» деген ойды білдіреді.

Бұл мақал қоғамдағы әдепсіздік, hypocrisy (екі жүзділік) және адамгершілік принциптерін сақтау қажеттілігі туралы сыр шертеді. Мұның астарында «басыңа түспей тұрып, басқаны мазақ етпе» деген ақыл-кеңес жатыр.