Мақал "Таутекенің тауға шықпаса, тұяғы қышиды" дегенді білдіреді. Мұнда таутеке, яғни тауда тіршілік ететін жануар, өзінің табиғи мекенінен алыстағанда, яғни тауға шықпағанда, өзінің болмысын толыққанды сезінбей, тынышсыз болатыны туралы айтылады.

Мақалдың мағынасы, адам да өзінің табиғи ортасын, сыртқы әлем мен ортақ байланыстарын қалап, іске асыру үшін әрдайым әрекет етуі, ізденуі тиіс екендігін білдіреді.

Осылайша, мақалда әрекетсіздіктің, тоқыраудың кері әсері туралы ой айтылып, адамның белсенділік көрсетуі, өзінің потенциалын орындауы қажеттігі меңзеледі.