Бұл мақал қазақ қоғамындағы әдеп, сыйластық, және қадір-қасиет туралы айтады. "Шақырусыз тойға барғанша" — деген бөлімі адамның өзіне қатысты емес, шақырусыз болса, тойға бармау керектігін білдіреді. Той — жақын адамдардың қуанышымен бөлісу, ортақ мейрам өткізу. Егер адам шақырусыз келсе, бұл оның сыйластық танытпағанын және әдепсіздік жасағанын білдіруі мүмкін.

"Таяқ ал да, қойға бар" — деп айтылған жағдайда, егер шақыру болмаса, онда басқа бір жерге, яғни "қойға" (яғни, малға не ауылға) бару ұсынылады. Бұл жердегі "таяк" — адамның дөрекілік немесе жаза ретінде таяқ алуы.

Мақалдың жалпы мәні, адам қоғамдық ортада әдепті әрі сыйластықпен әрекет ету керектігін, шақырылмаған жерге барудың ешқандай да қажеттілігі жоқ екенін, өйткені бұл ұрыс-керіс немесе жағымсыз жағдайларға алып келуі мүмкін екенін білдіреді.