Бұл мақал адамның өз кемшіліктерін немесе теріс жақтарын байқамай, басқалардың жақсы қасиеттерін түсінуінде қиындықтар туындайтынын білдіреді. Яғни, егер адам өзінің мінсіз емес екенін, яғни "қисықтығын" қабылдамаса, онда ол басқа адамдардың жақсы қасиеттері мен әдемілігін көре алмайды.

Мақалдың терең мағынасы — өзін-өзі тану, өз кемшіліктерін мойындау және басқаларды бағалай білу, сондай-ақ, адамгершілік, ізгілік және басқа адамдардың еңбегін бағалай білу қажеттілігін көрсетеді. Бұл тұрғыда адам өз-өзімен жұмыс істеп, рухани өсуді мақсат етуі керек.