Бұл мақал адамның arrogance (дандайсығандық) және даналық туралы. "Өзім білем" деген адам - тек өз күшіне ғана сеніп, басқа адамдардың пікірін, көзқарасын ескермей, жалғыз өзі бәрін шеше алатындығына сенеді. Мұндай адамның шектен тыс сенімділігі оны қиындыққа, не болмаса, өзінің қателігін түсінбеуіне алып келуі мүмкін.

Ал "Көп біледі" деген адам - көптеген адамдардың тәжірибесін, білімі мен пікірін тыңдайды. Бұл адам ашық және түсіністікпен қарайды, сондықтан да ол көбінесе мәселелерді дұрыс шешуге және қиындықтарды жеңуге қабілетті.

Мақалдың негізгі ойы - әркім өз пікірінде бола бермей, айналасындағы адамдардың да білімі мен тәжірибесін бағалау, ортақ пікір алмасу арқылы дұрыс шешімдер қабылдау қажеттілігін білдіреді.