Бұл мақалдың мағынасы мақтаншақ адамдардың өздерін асыра мақтап, шындықтан алыс жүргендерін білдіреді. Мақтаншақ адам өзінің қабілеттері мен жетістіктерін ұялатпай, өтірік айтып, басқаларды алдауға тырысады. Алайда, мұндай өтіріктің нәтижесінде ол шынайы көңіл-күйін жоғалтады, яғни, өтірік айту оған жанына тыныштық бермейді.

Осылайша, мақал мақтанудың және өтірік айтудың зиянды екендігін ескертеді, сонымен қатар, шынайылық пен адалдықтың маңызды екенін көрсетеді. Адам шындықты айтуға тырысып, өзіне және басқаларға шынайы болу керек.