Бұл мақалдың мағынасы – куәгерсіз, яғни дәлелдер мен нақты растамаларсыз істің шынайылығына немесе сенімділігіне сұрақ қоюға болады. Яғни, егер бір нәрседен, бір мәселенің анықтамасынан куәгер болмаса, оның шындығына немесе дұрыстығына күмән туындайды. Мақалдың тәрбиелік мәні – кез келген істің әділ әрі шынайы болуы үшін куәгерлер мен нақты дәлелдердің болуы керек екенін білдіреді. Бұл – қоғамдық өмірде, құқық қорғау жүйесінде және жеке қарым-қатынастарда өте маңызды ұстаным.