Бұл мақалдың мағынасы — көп сөйлеген адамның айтқандарының бәрі бірдей маңызды емес, ал аз сөйлеуші адамның сөздері көбіне мәнді және терең мағыналы болады. Яғни, көп сөз сөйлеу — әрдайым дұрыс болмауы мүмкін, өйткені кейде артық сөздер түсініксіздік тудыруы немесе негізгі ойды жасырып қоюы мүмкін. Ал аз сөйлегенде, айтылған сөздің ауада қалмағаны, ол терең ойлы және мазмұнды болып келеді. Бұл мақал адамдарды ойланып сөйлеуге, сөздерінде мән-мағынаға мән беруге шақырады.