Мақалда айтылған ой, егер біреу ренжіп, ашуланған жағдайда, тіпті төзімді әрі адал болсаңыз да, ақырында кетуге мәжбүр болатыныңызды білдіреді. Яғни, адамдар мен жануарлардың қарым-қатынасында, егер бір тарап мүлдем кеткісі келсе, екінші тарап та оны ұстап қала алмайды. Бұл мақалда қарым-қатынастың екі жақтылығы, төзімділік пен сыйластықтың маңызы меңзеледі. Сондай-ақ, кей situations-да, мәселен, проблемалар туындағанда, тіпті ең адал достар арасындағы байланыс та тоқтауы мүмкін екенін ескертеді.