Мақалдың мағынасы – егер бір адам қиындықтан немесе жағымсыздықтан қашса, оны аяп, артынан қуып, қысым көрсетпеу керек дегенді білдіреді. Бұл мақалда адамдар арасындағы қарым-қатынас, әсіресе қиын жағдайларда, түсіністік пен сабырлық таныту маңызды екені айтылмақ. Сонымен қатар, мәселенің үстіне жала жабу немесе адамды қысу, қуу – бұл дұрыс емес әрекет екендігіне назар аудартады. Яғни, біреудің қиын жағдайынан пайда көріп, оны жан-жақтан қыспаққа алу – кемшілікті іс.