Бұл мақал қорқыныш пен алдын ала болжам жасау арасындағы байланысты сипаттайды. "Қарап жатқан жыланның, құйрығын неге басасың?" деген тіркес, егер жылан жатып жатса, оның бізге қауіп төндірмейтінін білдіреді. Ал, "шағайын деп шақпаса, шошынып неге қашасың?" дегені, егер жылан бізге қауіп төндірмесе, онда себепсіз қорқудың қажеті жоқ екенін көрсетеді.

Басқаша айтқанда, бұл мақалда адамдардың кейде ешқандай қауіп жоқ болса да, өз-өздерін қорқытып, алаңдап жүретіні туралы айтылады. Өзімен-өзі тыныш өмір сүре алмаған адамдардың қорғансыздық, не болмаса күдікпен қарсы алу жағдайларын ескертеді. Мақал адамның қорқынышын бақылап, негізсіз уайымдардан аулақ болуға шақырады.